W piątkowe popołudnie 15 Maja 2026 r. w sali koncertowej im. Piotra Skrzyneckiego odbył się długo wyczekiwany i pieczołowicie przygotowywany „Benefis Pani Zofii Noiszewskiej”. Artystka przez wiele ostatnich lat występowała z Miejską Orkiestrą Kameralną w Mińsku Mazowieckim, oraz współpracowała przy organizacji wydarzeń artystycznych z Mińskim Towarzystwem Muzycznym, ponieważ jak sama przyznała: „Scena to Moje Życie i Moje przeznaczenie”. We wczesnym okresie swojej kariery była solistką Operetki Warszawskiej, a w latach 1990 – 2003 pełniła funkcję dyrektora Miejskiego Domu Kultury w Mińsku Mazowieckim, gdzie początkujący wykonawcy znajdowali przystań do rozwoju swoich talentów. Pani Zosia jako społecznik swoją wrażliwością przyciągała dzieci i młodzież, dając im możliwość do spotkań z kulturą i sztuką. Podczas Benefisu za całą swoją działalność została uhonorowana z rąk sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Czesława Mroczka odznaką „Zasłużona dla Kultury Polskiej” oraz Medalem Pamiątkowym „Pro Masovia” z rąk Mirosława Krusiewicza – Dyrektora Departamentu Edukacji Publicznej i Sportu Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego. Podczas Benefisu licznie zgromadzona publiczność mogła zobaczyć
i usłyszeć, jak różnorodną, kolorową i żywiołową artystką jest Pani Zosia. Jubilatka wyśpiewała swój życiorys poprzez piosenki, które towarzyszyły jej od najmłodszych lat, i które były dla Niej szczególnie ważne. Zabrzmiały między innymi takie przeboje jak: „Bo czas jak rzeka”, „Do grającej szafy grosik wrzuć”, „Krakowska kwiaciarka”, „Modlitwa”, „Dziś prawdziwych cyganów już nie ma”, „Buty lila róż”, „Rebeka”, „My Way”. Podczas koncertu panowała rodzinna atmosfera. Do współudziału w tym projekcie Pani Zosia zaprosiła zaprzyjaźnionych wykonawców, których inspirowała, albo którym kibicowała w artystycznej ścieżce. Oprócz samej artystki, tego wieczoru wystąpili: Patryk Rymanowski, Daniel Gałązka, Radosław Laskowski, Tomasz Osica, Kamil Demianiuk, Wojciech Ziółkowski, Daniel Niedźwiedzki oraz Miejska Orkiestra Kameralna pod batutą Wenantego Macieja Domagały. Na koniec koncertu odśpiewano „sto lat”, były życzenia, kwiaty, owacje, bo to było niezapomniane i pełne wzruszeń spotkanie w artystycznej.
